Archive for Αύγουστος 2011

Η Ορθοδοξία μας. <>

Ἡ Ὀρθοδοξία μας. «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος». Π. Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος.

Ἡ Ὀρθοδοξία μας 
π.Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος  
Δρ. Θεολογίας, Δρ. φιλοσοφίας
θ) «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος» (Ἰω. α΄ Ι) (σελ.188-189)
Ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης δηλώνει πολύ χαρακτηριστικά τή Θεότητα τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ καί τή σχέση Του πρός τόν Πατέρα: «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος καί ὁ Λόγος ἦν πρός τόν Θεόν καί Θεός ἦν ὁ Λόγος. Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρός τόν Θεόν» (Ἰω. α΄ 1-2).
Ἐδῶ ἡ σημασία τῆς «ἀρχῆς» εἶναι ἀπόλυτος, δέν ἀναφέρεται σέ σχέση μέ κάτι ἄλλο καί σημαίνει τήν ὕψιστη φύση (Μ.Βασιλ.). Μέ αὐτή τήν ἔννοια ὁ Λόγος εἶναι ἑνωμένος μετά τοῦ Πατρός· «ἐν αὐτῷ» ὑπῆρχε προαιωνίως, ἀνάρχως.
Ὁ ἄνρθωπος μέ τή σκέψη του δέν μπορεῖ νά ξεπεράσει τό «ἦν» νά ἐννοήσει κάτι ἀρχαιότερο τῆς «Ἀρχῆς». Ἔτσι πρέπει νά συνδέσει μέ τόν Πατέρα αὐτόν πού ἐγεννήθη ἀπό τόν Πατέρα· εἶναι «ὁ Ὤν καί ὁ Ἦν καί ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ» (Ἀποκ. α΄ 8. Πρβλ. στιχ. 4, ια΄17).
Ἐδῶ χρησιμοποιεῖται ὁ ὅρος Λόγος, ὄχι Υἱός, γιά νά γίνει κατανοητό πώς ἡ γέννησή Του ἀπό τόν Πατέρα εἶναι ἀπαθής, ὅπως ἡ γέννηση τοῦ ἀνθρωπίνου λόγου. Ἡ φράση λοιπόν «ἐν ἀρχῇ ἦν ὀ Λόγος» σημαίνει ταυτόχρονα τήν ἀΐδιο ὕπαρξη, τήν ἀπαθή γέννηση καί τήν συνύπαρξη μέ τόν Πατέρα.

Ἀλλά λέγει ἀκόμη πώς «ὁ Λόγος ἦν πρός τόν Θεόν», γιά νά δηλώσει τό ἰδιαίτερο γνώρισμα τῆς ὑπόστασης, τοῦ Λόγου.  Δέν λέγει «ἐν τῷ Θεῷ» καί μ’ αὐτόν τόν τρόπο δέν δίνει καμιά λαβή πρός σύγχυση τῆς ὑπόστασης τοῦ Υἱοῦ μέ τήν ὑπόσταση τοῦ Πατρός.  Οἱ λέξεις «Πατήρ» καί «Υἱός» δέν εἶναι διάφορα ὀνόματα ἑνός καί μόνον προσώπου, ἀλλά διακρίνουν τήν ὑπόσταση τοῦ Πατρός ἀπό τήν ὑπόσταση τοῦ Υἱοῦ.
Τό ὅτι δέ ὁ Λόγος ἔχει ἰδία ὕπαρξη καί δέν συγχέεται μέ τό πρόσωπο τοῦ Πατρός, μαρτυρεῖ ἡ συνέχεια τοῦ στίχου: «Καί ὁ Θεός ἦν ὁ Λόγος». Ἐάν δηλαδή ὁ Λόγος ὑπῆρχε μόνο στήν καρδιά, ὅπως ὁ ἀνθρώπινος λόγος, τότε πώς θά μποροῦσε νά γεννηθεῖ ὡς Θεός; Πῶς θά μποροῦσε νά ὑπάρξει «πρός τόν Θεόν», δηλαδή πλησίον τοῦ Θεοῦ; (Μ. Βασίλειος).
Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ δέν ἐξέρχεται, δέν διασκορπίζεται στόν ἀέρα, ὅπως ὁ ἀνθρώπινος λόγος. Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔχει δική του ὑπόσταση·  εἶναι ἰδιαίτερο πρόσωπο (Ψαλμ. ριη΄ 9).
Μ’ αὐτόν  τόν τρόπο ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἀποδεικνύεται πώς εἶναι Θεός ἀληθινός, ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ·  ὅτι προϋπάρχει μετά τοῦ Πατρός, ἀσυγχύτως καί ὅτι ἔχει ἰδιαίτερη προσωπική ὑπόσταση. Ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης, ἀφοῦ περιέγραψε μέ σαφήνεια τή φύση τοῦ Λόγου, σάν νά τόν ἐγνώριζε μέ σαφήνεια τή φύση τοῦ Λόγου, σάν νά τόν ἐγνώριζε πλέον, τόν ὑποδεικνύει φωναχτά: «Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρός τόν Θεόν»!
Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο «Ἡ Ὀρθοδοξία μας».
Ἔτος 1994
σελίδες 188-189
Διαβάστε περισσότερα αποσπάσματα από το βιβλίο πατώντας  Η Ορθοδοξία μας
___________ΠΗΓΗ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ

Η Ορθοδοξία μας

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011


Ὀρθοδοξία μας. Ὅλοι οἱ χαρακτηρισμοί
πρέπει νά προσαρμόζονται στόν ὅρο «Υἱός». Π. Ἀντώνιος
Ἀλεβιζόπουλος.

ρθοδοξία μας

π.ντώνιος λεβιζόπουλος

Δρ. Θεολογίας, Δρ. φιλοσοφίας

 

ζ)
λοι ο χαρακτηρισμοί πρέπει νά προσαρμόζονται στόν ρο «Υός». (σελ.185-186)

 

Πολλοί
αἱρετικοί προσπαθοῦν νά βροῦν στήν ἁγια Γραφή ἐκφράσεις, πού νά στηρίζουν τήν κενοδοξία τους, πού στρέφεται ἐναντίον τοῦ μεγάλου μυστηρίου τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου (Α΄ Τιμ. γ΄ 16)· θέλουν νά «ἀποδείξουν» τάχα πώς ὁ Υἱός εἶναι κτίσμα.

Τοῦτο βέβαια εἶναι ἀνόητη προσπάθεια, γιατί ἀπό τή στιγμή πού τόν
παραδέχονται ὡς Υἱό,
δέν μπορεῖ ποτέ νά εἶναι κτίσμα τοῦ «γεννήτορος».

 

Κάθε
υἱός προέρχεται ἀπό αὐτόν πού τόν γεννᾶ
καί ὄχι ἔξω ἀπό αὐτόν. Ἄν δεχθοῦμε πώς ὁ Θεός ἔχει Υἱόν,
τότε τό πρᾶγμα ἔληξε, ἔστω καί ἐάν θά μπορούσαμε νά βροῦμε στήν ἁγία Γραφή ἐκφράσεις, ὅπως τό «ἐποίησε», «ἔκτισε» ἤ καί «ἐδημιούργησε»· ὅλες αὐτές οἱ ἐκφράσεις, ἀφοῦ πρόκειται πραγματικά γιά υἱό, χρησιμοποιοῦνται μέ μία καί μόνη ἔννοια: μέ τήν ἔννοια τοῦ «ἐγέννησε»!

 

Γιατί
ἁπλούστατα οἱ λέξεις δέν προηγοῦνται ἀπό τίς οὐσίες ἀλλά ἀκολουθοῦν τίς οὐσίες. «Οἱ λέξεις δέν παρασύρουν τήν φύσιν, ἀλλά μᾶλλον ἡ φύσις ἕλκει τάς λέξεις πρός ἑαυτήν καί τάς μεταβάλλει» (Μ. Ἀθαν.).

 

Ὅταν ἡ οὐσία εἶναι
δημιούργημα, τότε τό «ἐποίησε», τό «ἐγένετο» καί τό «ἔκτισε» σημαίνουν τή δημιουργική πράξη. Ὅταν ὅμως ἡ οὐσία εἶναι «γέννημα» καί «υἱός», τότε βέβαια τό «ἐποίησε», τό «ἐγένετο» καί τό «ἔκτισε» δέν κυριολεκτοῦνται, χρησιμοποιοῦνται μέ διαφορετική ἔννοια καί δέν σημαίνουν
κτίσμα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα εἶναι ἡ προσευχή τοῦ Ἐζεκίου, βασιλιά τῆς Ἰουδαίας, ὅταν σηκώθηκε ἀπό τό κρεββάτι τῆς ἀρρώστειας του:

 

«…ἀπό γάρ τῆς σήμερον παιδία ποιήσω,

ἅ ἀναγγγελοῦσι τήν δικαιοσύνην σου» (Ἡσ. λη΄ 19).,

διότι
ἀπό τήν ἠμέραν αὐτήν θά «ποιήσω»τέκνα, πού θά

διακηρύξουν
τήν δικαιοσύνη Σου.

 

Ποιός
θά μποροῦσε ἐδῶ νά ἀμφιβάλει πώς ἐπρόκειτο γιά γνήσια παιδιά
τοῦ Ἐζεκία, τά ὁποῖα θά ἐγεννῶντο
ἀπό τήν ἴδια του τήν φύση καί ὄχι ἔξω ἀπό
αὐτήν, ὅπως π.χ. οἱ γλύπτες «ποιοῦν»
τά ἀγάλματα; Γίνεται φανερό πώς ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο γιά τέκνα τοῦ Ἐζεκία, ἡ λέξη «ποιήσω» ἔχει ἐδῶ τήν ἴδια σημασία μέ τό «γεννῶ» (πρβλ. καί Γέν. δ΄1: «ἐκτησάμην ἄνθρωπον»· μη΄ 5: «οἱ δύο υἱοί σου οἱ γενόμενοί σοι»· Ἰώβ α΄ 2).

 

Ἐφ’ ὅσον λοιπόν ὁ Χριστός εἶναι ὄντως Υἱός τοῦ Θεοῦ, τότε περιττεύουν ἐντελῶς οἱ συζητήσεις, ἔστω καί ἐάν ἡ ἁγία Γραφή χρησιμοποιοῦσε ὁποιεσδήποτε ἐκφράσεις γιά τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ. Γιατί
ὅλες οἱ ἐκφράσεις καί οἱ χαρακτηρισμοί, πρέπει νά προσαρμόζονται στόν ὅρο «Υἱό τοῦ Θεοῦ»!

 

 

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο « ρθοδοξία μας».

Ἔτος 1994

σελίδες 185-186

 

Διαβάστε
περισσότερα αποσπάσματα από το βιβλίο πατώντας Η Ορθοδοξία μας

ΠΗΓΗ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ